şak ile başlayan kelimeler

3 harfli kelimeler

şak

(I) a. Eni geniş bir şeyle vurulduğunda çıkan ses.
(Güncel Türkçe Sözlük)

(II) a. esk.
1. Yarma, yarılma.
2. Yarık, çatlak.
Köken: Arapça şa®®
(Güncel Türkçe Sözlük )

Bölük, parça, dilim.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Orta : Alnının şakına vurmuşlar değneği.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

1.İri ve güzel aşık.
2.Dik duran aşık.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Parça, bölük.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

1. Dayak: Şak yemiş.
2. Tekme.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

''Şak'' sesi
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Uşak
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Güreş donu kasnağının tam göbek altına gelen bölümü.
(BSTS / Güreş Terimleri Sözlüğü)

hlk. Etelerin tuzlanması işleminde, tuzun etin içerisine geçmesi ve su kaybını kolaylaştırmak için et yüzeyine bıçak ucu ile yapılan kesit.
(BSTS / Veteriner Hekimliği Terimleri Sözlüğü)

(I) Düvenin yukarı kalkık olan ön kısmı. (Gücünkaya *Aksaray, Beyağıl *Ulukışla -Niğde)
(BSTS / Zanaat Terimleri Sözlüğü1976)

(II) Bir kilimi oluşturan iki parçadan herbiri. (Halkaçayır *Pınarbaşı -Kayseri)
(BSTS / Zanaat Terimleri Sözlüğü1976)

4 harfli kelimeler

şaka

a. Güldürmek, eğlendirmek amacıyla karşısındakini kırmadan yapılan hareket veya söylenen söz, latife: Şaka ettiğini ama şakanın tadını kaçırdığını söylüyordu. -A. Kutlu.
(Güncel Türkçe Sözlük)

İri ve güzel aşık
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

İri bulgur.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Dörtte bir.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Şaka, bk. şakka// şaka şenlik: bk. yanğur yunğur
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Güldürmek amacıyla, birilerini kırmaksızın şaşırtmak ya da aldatmak için söylenen söz, koşuk. bk. takılma
Köken: Osmanlı Türkçesi latife, ç.letaif
(BSTS / Yazın Terimleri Sözlüğü 1974)

şakı

Ağrı, sancı.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Baş ağrısı.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

a. (şaki:) Haydut: Şakiler odanın içinde potinlerinin uçlarına basarak geziniyor idiyse de bakılsa bu ihtiyata hacet bile yoktu. -A. Midhat.
Köken: Arapça şa®³
(Güncel Türkçe Sözlük )

5 harfli kelimeler
şakar

Şen, şakrak.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Cinsiyet: Kız
1. Şen, neşeli, şakrak.
2. Yiğit, cesur.Cinsiyet: Erkek
1. Şen, neşeli, şakrak.
2. Yiğit, cesur.
T.
(Kişi Adları Sözlüğü )

şakga

Parça, kısım
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

şakık

Sert, kumlu yabanarmudu.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

şâkir

Şeker.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Söyleyiş: (şa:kir) Cinsiyet: ErkekŞükreden, durumundan memnun olan kimse.
Köken: Arapça
(Kişi Adları Sözlüğü )

şakka

< Köken: Arapça şakk: Ortadan yarılmış bir şeyin iki yarısından her biri; parça (Erzincan Merkez)
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Şaka
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Bir gövde etin, kol ve but gibi büyük parçaları
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

şakla

Et parçası, yarım koyun.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Ufak karpuz.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

şaklı

Parçalı.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

şakok

Yabani armut
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

şakoz

Ağzı büyük kimse (aşağılama).
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

şakta

Soğuk, don: Domatese şakta vurdu.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

şakuf

Büyük taşçı çekici.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

şakuk

Sert, kumlu yabanarmudu.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

şakül

bk. şakul
(BSTS / Zanaat Terimleri Sözlüğü1976)

şakak

a. Göz, alın ve yanak arasında, elmacık kemiğinin üstünde bulunan çukurumsu bölge: Genç adam tekrar elini hastanın başına, şakaklarına götürerek bütün yüzünü, boynunu okşadı. -P. Safa.
(Güncel Türkçe Sözlük)

Köken: Fransızca Tempe
(BSTS / Tıp Terimleri Kılavuzu )

6 harfli kelimeler
şakacı

sf. Şaka yapmasını seven, şakalaşmadan hoşlanan, latifeci: Gazi, teessürünü şakacı bir tonla örterek sözümü kesti. -Y. K. Karaosmanoğlu.
(Güncel Türkçe Sözlük)

şakama

Güneşin en kızgın durumu.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

şakata

Hırçın, yaramaz.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

şâkıda

Yaramaz, huysuz.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

şakıma

a. Şakımak işi.
(Güncel Türkçe Sözlük)

şakire

Söyleyiş: (şa:kire) Cinsiyet: KızŞükreden, durumundan memnun olan kimse.
Köken: Arapça
(Kişi Adları Sözlüğü )

şakkan

Gülünç.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

şaklak

Şen, geveze.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Çocukların başına bağlanan tülbent.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Derideki sulu kabarcık.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

şaklam

1. Güneşin en dik geldiği zaman, öğlen.
2. Sıcaklık: Günorta şaklamı.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

şakloz

bk. çakaloz.
(BSTS / Tarih Terimleri Sözlüğü1974)

şakmak

Işık, aydınlık vermek.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

şakman

Buğday çuvalı.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

şakrak

sf.
1. Şen, neşeli, hayat dolu: Bu memleket musiki gibi hem melankolik hem şakrak bir memlekettir. -S. F. Abasıyanık.
2. zf. Şen, neşeli, hayat dolu bir biçimde: Hele genç kızlar, gelinin önünde pervane gibi şakrak ve çevik dönüyorlar. -E. İ. Benice.
(Güncel Türkçe Sözlük)

Arıkuşu.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Parlak.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Açık, okunaklı (yazı).
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Arıkuşu.
(Tarama Sözlüğü1971)