av ile başlayan kelimeler

2 harfli kelimeler

av

a.
1. Karada, denizde, gölde veya akarsularda evcil olmayan hayvanları vurma veya yakalama işi: Kral hiç tınmadan, rahat rahat avdan döndü. -N. F. Kısakürek.
2. Bir hayvanın bir başka hayvanı yemek için yakalaması.
3. Bu yollarla yakalanan hayvan.
4. mec. Tuzağa düşürülen, kendisinden yararlanılan kimse.
(Güncel Türkçe Sözlük)

Su.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Ağ.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Av
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Avlanma işi, av
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Belirli bir metot ve av aracı kullanılarak elde edilen su ürünü.
Köken: İngilizce fishing
(BSTS / Su Ürünleri Terimleri Sözlüğü )

Avcı tarafından avlanan hayvan.
Köken: İngilizce prey
(BSTS / Veteriner Hekimliği Terimleri Sözlüğü )

3 harfli kelimeler

ava

1. Ağa, patron.
2. Ağabey.
3. Baba.
4. Dede.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Ayva.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

ave

Abla.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

avı

1. Yabani zakkum.
2. bk. avu-
1.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Avlu.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Tırtıl.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Zehir, ağı.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Ayı.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Ayı.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

avk

Düzen, hile.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

avo

Baba.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

avt

(< Köken: Arapça abd) kul, köle
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

avu

1. Zehir, ağı.
2. Ormanların taşlık yerlerinde yetişen zehirli bir bitki.
3. İlkbaharda bazı ot ve meşe yaprakları arasında bulunan zehirli bir kurt.
4. Meşe ve defne ye benziyen ve odunu yakılan bir ağaç.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Ağı.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Ağı, zehir
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

4 harfli kelimeler

avaç

Ağaç.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

avad

Bayındır.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

avak

Bön, avanak, şaşkın.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

avam

ç. a. (ava:mı) esk. Alt tabaka, havas karşıtı: Bu zihniyette olan avam değildi, bilhassa havas denilen insanlar böyle düşünüyordu. -Atatürk.
Köken: Arapça ¤av¥m
(Güncel Türkçe Sözlük )

avan

Devlet memuru: Avanların yüzü soğuk olur.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

1. Obur.
2. Hırsız.
3. İri-yarı insan.
4. Sert, titiz, sinirli.
5. Vurucu kırıcı, zorba.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Kurt: Avan yiyesi.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Sürülmesi güç olan tarla.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

1. Vurucu, kırıcı, zorba.
2. Sürekli ağlayan bebek.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Zorba, fesatçı, kötü adam.
(Tarama Sözlüğü1963)

avar

1. Tarladaki sebze.
2. Sebze bahçesi.
3. Hıyar.
4. Sebze dikmek için açılan ark.
5. Parsel.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Tek gözü kör olan.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Bent ve set yapmaya yarıyan dallı budaklı ağaç.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Etrafı çevrilmemiş sebzelik. (Başkışla *Karaman -Konya)
(BSTS / Zanaat Terimleri Sözlüğü1976)

öz. a.
1. Kuzeydoğu Kafkasya'da, Dağıstan Federe Cumhuriyeti'nde yaşayan bir halk.
2. tar. III-V. yüzyıllar arasında Moğolistan'da, VI-IX. yüzyıllar arasında Orta Avrupa'da yaşamış bir halk.
(Güncel Türkçe Sözlük)

Cinsiyet: Erkek
1. Direnen, karşı koyan.
2. VII.yüzyılın sonuna değin Orta Avrupa’da yaşamış bir Türk boyu.
T.
(Kişi Adları Sözlüğü )

avat

1. Hediye, armağan.
2. Kızı gelin evinden alırken verilen bahşiş.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Böğürtlen.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

avaz

a. Yüksek ses, nara: Sinemi deler avazın / Turnam senin sunam senin -Âşık Veysel.
Far. ¥v¥z
(Güncel Türkçe Sözlük )

Melodi, makam, beste.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Durum, keyif: Bu sene buğdayların avazı iyi değil.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Makam, müzik.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

avce

Hıyar, karpuz gibi şeylerin tohumu.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

avcı

a.
1. Avı kendine iş edinen kimse: Avcı, elinde ipi silkeleyerek yavaş yavaş ağını çekiyordu. -M. Ş. Esendal.
2. sf. Başka hayvanları yakalamakta usta olan (hayvan): Avcı kuş. Avcı kedi.
3. mec. Bir şeyi büyük bir istekle izleyen ve bulup ortaya çıkaran, tanıtan kimse: Yıldız avcısı.
(Güncel Türkçe Sözlük)

Avcı
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

öz. a. gök b. Gökyüzünün güneyinde bulunan bir takımyıldız, Cebbar, Orion.
(Güncel Türkçe Sözlük)

Cinsiyet: ErkekAvlanmayı seven, avı iş edinen kimse.
Köken:
(Kişi Adları Sözlüğü )

Yunustan biraz büyük, tehlikeli, eti yenir bir çeşit balık.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Avcı
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Avcı || awcu || awcular
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Avcı.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

avcu

İyi av avlıyan hayvan.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

1. bk. avcıl.
2. Avcı.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Avcı
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

avda

Pekmezin üzerine biriken beyazlık
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

aveç

Ağaç, bk. ağeş, ayaç
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

avel

Alev.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Bön, avanak, şaşkın.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

< Köken: Fransızca avale: bunak; beceriksiz; kolay aldatılan kimse. || avel avel bahmak: şaşkın şaşkın bakmak
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

aves

Bütün kuşların içinde bulunduğu sınıf.
Köken: İngilizce aves
(BSTS / Veteriner Hekimliği Terimleri Sözlüğü )

bk. kuşlar
(BSTS / Biyoloji Terimleri Sözlüğü1998)

avet

Hediye, armağan.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Vait.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Sevinmelik, bahşiş.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

avgı

Üstü kapalı veya açık su yolu, ark, bahçe duvarlarında açılan su deliği.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Zehir, ağı.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

( < ET âgu) Ağu, zehir
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

avgu

Çam kabuğu.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

avha

Bıçak.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

avıç

Avuç, el ayası, ortası.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Avuç.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

avıl

Ağıl.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

1. Sarsak, aptal.
2. Bayağı, âdi, açıkgöz.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Ahmak, bön
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

avır

Ağır
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)