iya ile biten kelimeler

3 harfli kelimeler

iya

Kaburga kemiği.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

4 harfli kelimeler

ciya

Solucan
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Kıvılcım.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Kıvılcım
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Solucan
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Horan oynarken ortaya toplanıp ayakları yere vurma.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Sarmısak dişi.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Kıvılcım.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

diya

a. Slayt.
Köken: Fransızca diapositive sözünün kısaltılmış biçimi
(Güncel Türkçe Sözlük )

Acıma ve şaşma ünlemi.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

İşte, orada anlamında kullanılır.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Gösterme ünlemi
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Diyor (Ulupınar kas.)
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Diye
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Gergi üzerine yansıtılan resimlerin yansıtıcıya konulan pozitif filmine verilen ad.
Köken: İngilizce diapositive
(BSTS / Gösterim Sanatları Terimleri Sözlüğü 1983)

Sahnenin dibinde, plastik beyaz bir gergi (ekrana) biçiminde kurulan dekor ardında projeksiyonla yansıtılan resim.
Köken: İngilizce diapositive
(BSTS / Tiyatro Terimleri Sözlüğü 1966)

anat. Arasında.
Köken: İngilizce dia
(BSTS / Veteriner Hekimliği Terimleri Sözlüğü )

miya

Tembel.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Sirke vb. ekşi şeylerde olan küçük sinekler.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

niya

Nereye, ne yöne.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Niye, neden
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Neden, niye, bk. naya
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

siya

a. (si'ya) den. Kürekleri tersine kullanarak sandalı geriye yürütme.
Rum.
(Güncel Türkçe Sözlük )

Siyah
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

viya

a. (vi'ya) den.
1. Dümeni ortaya alarak gemiyi bulunduğu doğrultuda yürütme.
2. ünl. Gemiyi belirli bir doğrultu verildikten sonra, aynı doğrultuda tutması için dümenciye verilen komut.
İt. via
(Güncel Türkçe Sözlük )

ziya

a. (ziya:) esk. Işık: Dışarıda batmış güneşin bıraktığı ziya artık fersizleşiyor. -R. H. Karay.
Köken: Arapça øiy¥¢
(Güncel Türkçe Sözlük )

Söyleyiş: (ziya:) Cinsiyet: ErkekIşık, aydınlık.
Köken: Arapça
(Kişi Adları Sözlüğü )

riya

a. (riya:) İkiyüzlülük.
Köken: Arapça riy¥
(Güncel Türkçe Sözlük )

5 harfli kelimeler
aniya

İşte, şurada: Gemiyi görmüyor musun, aniya.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

eşiya

bk. eşya
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

gliya

anat.
1. Tutkal.
2. Sinir sisteminin bağ dokusu.
Köken: İngilizce glia
(BSTS / Veteriner Hekimliği Terimleri Sözlüğü )

iliya

Değil mi: Senin de canın oynamak istiyor iliya.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

üriya

bk. röya
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

6 harfli kelimeler
aştiya

1. Bahçe ve tarlalara göz değmesin diye asılan insan şeklindeki bez, korkuluk.
2. Uzaktan haberleşmek için sözleşilen yere açılan bez: Bak babam geldi, karşıda aştiya açtılar.
3. İnsan gölgesi, gölge.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

bıliya

< Köken: Fransızca bille: bilye
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

bibiya

Hala.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

boziya

Boz renkli.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

buriya

Buraya || burya || buraya || burıya || buriye || bura
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

dosiya

< Köken: Fransızca dossier: dosya
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

ehtiya

İhtiyar, yaşlı
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

embiya

Söyleyiş: (embiya:) Cinsiyet: Erkekbk. Enbiya
Köken: Arapça
(Kişi Adları Sözlüğü )

enbiya

a. (enbiya:) din b. Nebiler, kendilerine kitap indirilmemiş peygamberler.
Köken: Arapça enbiy¥
(Güncel Türkçe Sözlük )

Söyleyiş: (enbiya:) Cinsiyet: ErkekPeygamberler.
Köken: Arapça
(Kişi Adları Sözlüğü )

eşgiya

Eşkıya
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

eşhiya

< Köken: Arapça eşkıya: şakî; yolkesici
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Eşkıya
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

evliya

a. (evliya:) din b. Ermiş: Yeşil sarıklı evliya yataklarının huzurunda gibiyim. -R. H. Karay.
Köken: Arapça evliy¥
(Güncel Türkçe Sözlük )

Söyleyiş: (evliya:) Cinsiyet: Erkek
1. Erenler, ermişler.
2. Koruyanlar, himaye edenler.
3. Allah’a yakın olanlar.
Köken: Arapça
(Kişi Adları Sözlüğü )

faliya

< İt. fogna: yalnız aşağıdaki deyimde geçer: || faliyaya vermek: meydana çıkarmak; açığa vurmak
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

geliya

Geliyor
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

hekiya

Hikâye // hekiya etmek: nakletmek, anlatmak
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

hériya

Davar sürerken kullanılan deh anlamında ünlem: Haydi heriya!
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)