oğ ile biten kelimeler

3 harfli kelimeler

goğ

1. Tandır kenarı.
2. Tandır ağzı.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Dedikodu, birini arkasından çekiştirme
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Gökyüzü.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Gök
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

< ET kök: Gök renkli; mavi ile açık yeşil arası renk
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Yeşil
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Gökyüzü.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

1. bk.gök (II)-
1.
2. bk. gök (II)-
2.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Olgunlaşmamış, ham (meyve için)
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Mavi, masmavi.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Yeşil, yemyeşil.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Gök, sema
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

hoğ

1. Aşırı cinsel istek.
2. Öç, hırs: Hoğunu almayınca duramaz
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Kumaşın ince tüyü, hav: Paltomun hoğu döküldü.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

koğ

Çekiştirme, yerme, kötüleme, dedikodu.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Öfke, kızgınlık.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Dedikodu, yergi.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Kıvılcım, şerare
(Tarama Sözlüğü1969)

bk. kov
(Tarama Sözlüğü1969)

toğ

1.İri ve dolgun : Maşallah buğdaylar çok toğ.
2.Çimen.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

zoğ

1. Çarık yapmak için kesilen gön parçaları.
2. Çarık.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Biçilmiş, bağlam yapılmış buğday.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

1. Yapı üstüne atılan, çapı 60-75 cm., uzunluğu 7-10 metrelik ağaç.
2. İnce uzun ağaç.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Cevizli sucuk kurutmak için yapılan askı.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Arka, sırt.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Sürgün, filiz.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

1. Bir çarık eninde kesilmiş gön, deri.
2. Eşit kesilen gönün parçalarından biri.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Biçildiği yerde duran ot, ekin.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Ense; çarıklık derinin eşit aralıklarla dilimlenmesi. || soğ || beyin zoği: ense kökü || zoğ çiharmak: çarıklık deri dilmek; azap vermek
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

4 harfli kelimeler

aboğ

Şaşma ve korku ünlemi.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

acoğ

İnat, zıddiyet, nisbet.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

anoğ

Korku, şaşma, hayranlık bildirir ünlem.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

cıoğ

Kağnıda arka ve ön köpün boyunca uzanan ağaçlar.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

itoğ

Un elerken dökülmemesi için yere serilen bez ya da şaplanmış deriden yapılan örtü.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

looğ

Ey, ulan anlamında kabaca seslenme ünlemi.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

öroğ

Yün, iplik eğirme aracı, kirmen.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

taoğ

Tavuk
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

yooğ

Hayır, asla olmaz.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Evet, gerçekten öyle: Yooğ didiğim gibi, ondan böyle şey umulmaz.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

5 harfli kelimeler
akdoğ

Cinsiyet: ErkekTalihin, şansın iyi olsun anlamında kullanılan bir ad.
T.
(Kişi Adları Sözlüğü )

biçoğ

Buzağı.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

biloğ

Bileği taşı.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

erdoğ

Cinsiyet: ErkekYiğit ve cesur kimse.
T.
(Kişi Adları Sözlüğü )

geloğ

Tarla faresi, büyük fare.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

kıroğ

Saçı kırlaşmış adam.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

kösoğ

Ateş karıştırmaya yarayan bir ucu yanmış odun, tahta
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

soroğ

Kurnaz.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

6 harfli kelimeler
çıtloğ

Kaburga kemiği.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

dalloğ

Üç taş oyunu.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

darloğ

Loğ taşını çekmeye yarayan ağaçtan sap.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Loğu hareket ettirmede kullanılan ağaç
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Loğ ağacı
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

loğloğ

İplik makarası.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

temroğ

Bir çeşit deri hastalığı.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

8 harfli kelimeler
namazloğ

Üstünde namaz kılınan kilim, post vb. şeylerden yapılmış seccade.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)