pak ile biten kelimeler

3 harfli kelimeler

pak

sf. (pa:k, k ince okunur) Temiz: Efendiler, bizim çehremiz her zaman temiz ve pak idi ve daima temiz ve pak kalacaktır. -Atatürk.
Far. p¥k
(Güncel Türkçe Sözlük )

Cinsiyet: Kız
1. Temiz, arı.
2. Saf, katışıksız.
3. Kutsal, mübarek.Cinsiyet: Erkek
1. Temiz.
2. Saf, katışıksız.
3. Kutsal, mübarek.
Far.
(Kişi Adları Sözlüğü )

4 harfli kelimeler

apak

sf. (a'pak)
1. Bembeyaz.
2. zf. Çok ak bir biçimde: Sonunda uykuya dalınca, ay ışığı uyuyan denizcilerin mutlu yüzlerini apak aydınlattı. -Halikarnas Balıkçısı.
(Güncel Türkçe Sözlük)

Tertemiz.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

1. bk. abapaçık-
1.
2. bk. apalak (I)-
1.
3. Güzel, iyi.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Tombul, gürbüz, sevimli.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Cinsiyet: ErkekTertemiz, bembeyaz.
T.
(Kişi Adları Sözlüğü )

opak

sf. Donuk, mat (renk).
Köken: İngilizce opaque
(Güncel Türkçe Sözlük )

Şeffaf ve geçirgen olmayan.
Köken: İngilizce opaque
(BSTS / Kimya Terimleri Sözlüğü (II) 2007)

Donuk, şeffaf olmayan, mat.
Köken: İngilizce opaque
(BSTS / Su Ürünleri Terimleri Sözlüğü )

Cinsiyet: ErkekCin, peri gibi doğaüstü yaratık.
T.
(Kişi Adları Sözlüğü )

5 harfli kelimeler
abpak

1. Tertemiz.
2. Bembeyaz.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

akpak

Bembeyaz, çok beyaz, tertemiz.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

alpak

Bir çeşit yerli dokuma.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Kırmızı.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Cinsiyet: ErkekDürüst, kahraman, yiğit kimse.
T.
(Kişi Adları Sözlüğü )

ampak

Bembeyaz.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

appak

Bembeyaz.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Tertemiz.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

1. bk. abapaçık-
1.
2. Süt, yoğurt v.b.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Kadının cinsiyet organı, ferç.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Bembeyaz.
(Tarama Sözlüğü1963)

arpak

Cinsiyet: ErkekTemiz, dürüst, güvenilir kimse.
T.
(Kişi Adları Sözlüğü )

aspak

Temiz olmıyan, derbeder kadın.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Temiz olmıyan, derbeder kadın.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

gapak

Kapak.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

hapak

Hırka.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Kapak, kuyu ya da herhangi bir şeyin kapağı.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

kupak

Çamurlu, batak, sulak yer : Tarlanın kupak yerine ekin ekilmez.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

lapak

İri kar parçası.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Deveye yedirilen kepek topağı.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Oyunda önceden kararlaştırılan sayıya gelindiğinde söylenen sözcük, kama.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

lopak

Oyunda önceden kararlaştırılan sayıya gelindiğinde söylenen sözcük, kama.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

olpak

Cinsiyet: ErkekHer zaman temiz, dürüst bir insan ol anlamında kullanılan bir ad.
T.
(Kişi Adları Sözlüğü )

zıpak

Kaygan.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

çapak

(I) a.
1. Göz pınarında ve kirpiklerde birikerek pıhtılaşan veya kuruyan akıntı.
2. Madenler dövülürken sıçrayan ince, ufak parça.
3. Metal veya toprak eşya kenarlarında bulunan pürüz.
(Güncel Türkçe Sözlük)

(II) a. hay. b. Sazan familyasından, vücudu yandan basık, 50 santimetre uzunluğunda, 4-5 kilogram ağırlığında, sarı pullu, eti tatsız, kılçıklı bir tatlı su balığı (Abramis brama).
(Güncel Türkçe Sözlük)

Göze inen beyaz leke.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Kesilen metal ve kalıptan çıkan tuğla, kerpiç vb. şeylerin kenarlarındaki pürüz.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Patiska.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Pantolon ve çakşır gibi giyeceklerin birleştiği yere konan parça.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

1. Dış kabuk.
2. Selin getirdiği çörçöp.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Tarak ve gücüden geçirilen ip.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Donyağı.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Tatlı su balığının iri pullusu.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Dökmeden çıkan fazlalık ve kabarıklık.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Metal yüzeylerde pürüzlük oluşturup, dışarı doğru çıkıntı yapan yüzey kusurlarının bir türü.
Köken: İngilizce burr
(BSTS / Metalbilim İşlem Terimleri Sözlüğü 1972)

metalbilim:
1. Metal yüzeylerde pürüzlük oluşturup dışarı doğru çıkıntı yapan işleme özürlerinden her biri.
2. Madensel nesneler işlenirken, çevreye sıçrayan küçük, ince parçalara verilen ad.
Köken: İngilizce burr
(BSTS / Uygulayım Terimleri Sözlüğü 1980)

Bıçak sapında delik açılırken çıkan demir parçacıkları. (*Senirkent -Isparta)
(BSTS / Zanaat Terimleri Sözlüğü1976)

Çok ince dokunmuş bir nevi bez
(Tarama Sözlüğü1965)

bk. çabak
(Tarama Sözlüğü)

Köken: Fransızca Grat
(BSTS / Teknik Terimler - Makina Ögeleri 1949)

kapak

a.
1. Her türlü kabın üstünü örtmeye veya bir deliği kapamaya yarayan nesne: Evin en alt katına indik, oradan da bir mahzen kapağı açtılar. -R. H. Karay.
2. Dolap, sandık vb.ni örtmeye yarayan parça: Dolap kapağı.
3. Kitap, defter vb.nin en üstüne geçirilen kılıf: Kapağını, geceleri aynı masa etrafında buluştuğu ressamlardan birine çizdirecekti. -A. İlhan.
4. Biçilen ağaç kütüklerinin iki yanından çıkan, düzgün olmayan tahta.
5. Zıvanada iki dış yan parça.
(Güncel Türkçe Sözlük)

1. Bir tarafı düz, öteki tarafı yuvarlak kalas.
2. Biçilen ağaç kütüklerinin iki yanından çıkan düzgün olmayan tahta.
3. Hamur açmakta kullanılan dört ayaklı tahta.
4. Değirmenin çarkına basınçlı su gönderen ortası delik tahta.
5. Değirmende un doldurulan küçük el küreği.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Fidelere konulan ince gübre.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Yufka ekmeğin dörtte biri : Dört kapak ekmek yedim daha doymadım.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Üç yaşındaki tay.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Tarlayı sürmeye başlamadan önce sabanla ya da pullukla ayrılan bölümlerden biri.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Peynir tekeri.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Dam yapımında kullanılan, belli ende, boyda kesilmiş ağaç parçaları.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

1. Mobilyada, bazı bölümleri kapatan eleman.
2. Zıvanada iki dış yan parça.
3. Tomruğun dışından çıkan, bir yüzü düz, öbür yüzü eğmeçli tahta.
Köken: Osmanlı Türkçesi kapak
(BSTS / Ağaçişleri Terimleri Sözlüğü 1968)

Köken: İngilizce cover page
(BSTS / Bilgisayar Terimleri Karşılıklar Kılavuzu )

Tonal dengeyi sağlamak, aynı zamanda güzel bir görünüm elde etmek amacıyla gövdeden farklı bir ağaçtan birkaç santimetre kalınlığında kesilerek gövdeye yapıştırılan parça.
Köken: İngilizce top (electric guitar)
(BSTS / Gitar Terimleri Sözlüğü )

bk. kapacık.
(BSTS / Orta Öğretim Terimleri Kılavuzu1963)

(matematik)
Köken: Osmanlı Türkçesi takke
(BSTS / Orta Öğretim Terimleri Kılavuzu 1963)

Tahtadan yapılmış eski bir savaş gemisi.
(BSTS / Tarih Terimleri Sözlüğü1974)

hlk. Sığır budunun dış yüzünde, kenar ve dilme parçaları arasında, sağrıdan dize kadar dikine uzanan bölgenin kaslarını içeren pastırmalık et parçası veya bu parçadan yapılan pastırma.
(BSTS / Veteriner Hekimliği Terimleri Sözlüğü)

sapak

a.
1. Bir ana yoldan ayrılan yolun başlangıç noktası.
2. Akarsuyun kollara ayrıldığı yer.
3. sf. Sapaklığı olan.
(Güncel Türkçe Sözlük)

Köken: Fransızca Trapèze
(BSTS / Tıp Terimleri Kılavuzu )

1.Küçük yolların anayoldan ayrıldığı yer.
2.Suyun başka kollara dağıldığı yer.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Ödev, ders: Sapağımızın başına mum yapıştıralım, unutmayalım.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Yol ayırımı
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Genel kuruldan ayrılmış olan ( şekil, yapı.... ) ( SAPAKLIK, Anomalie ).
Köken: Fransızca anomal
(BSTS / Dilbilim Terimleri Sözlüğü 1949)

topak

a.
1. Yufka açmak için avuç içinde yuvarlak bir biçim verilen hamur parçası.
2. Bu biçim verilmiş şey: Daha gün doğmadan anası yayığın ilk tereyağı topağını ona verirdi. -Y. Kemal.
3. Hayvanlarda, parmakların ardında topuğu andıran çıkıntı.
4. hlk. Şişe veya kadeh.
(Güncel Türkçe Sözlük)

1.Yuvarlak, küre biçiminde.
2.Kitle, külçe : Bir topak çamur ver.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Kabuk : Kestane topağından çıkmış topağını beğenmemiş.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Kabakulak.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

1.Yufka ekmeği hamuru : Gış epmeğini dört topaktan yaptık.
2.Kalın, ufak, yuvarlak yufka ekmeği.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Bir kiloluk rakı şişesinin dörtte biri : Bu akşam ikişer topak rakı içtik.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

1. Yuvarlak.
2. Kartopu.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Bir çeşit çıban.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

bk. kitlesel
(BSTS / Bilgisayar Terimleri Karşılıklar Kılavuzu)

Köken: İngilizce pellet
(BSTS / Madencilik Terimleri Kılavuzu 1979)

Topaklama işlemi sonucu elde edilen yuvarlak ve katı özdek.
Köken: İngilizce pellet
(BSTS / Metalbilim İşlem Terimleri Sözlüğü 1972)

madencilik, metalbilim: Topaklama işlemi sonucunda elde edilen 1-1,5 cm çapında yuvarlak katı töz.
Köken: İngilizce pellet
(BSTS / Uygulayım Terimleri Sözlüğü 1980)

Harman yerindeki ekin yığını. (Yenikent *Aksaray -Niğde)
(BSTS / Zanaat Terimleri Sözlüğü1976)

bk. topaç.
(Tarama Sözlüğü1971)

Cinsiyet: ErkekYuvarlak.
T.
(Kişi Adları Sözlüğü )

6 harfli kelimeler
akapak

Bembeyaz, çok beyaz, tertemiz.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

apapak

Bembeyaz.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Tertemiz.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

1. bk. abapaçık-
1.
2. bk. abapaçık-
2.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Apak, çok ak.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

baypak

Çorap.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

caypak

Vazgeçen, işin ardını bırakan, dönek.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

cılpak

Çıplak.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Çıplak.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

cırpak

bk. çırpak -1
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Çok ince değnek veya sopa.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

1. Çok ince değnek veya sopa.
2. Ağaçları çırpmak için kullanılan sopa.
3. Yün ve pamuk kabartmak için kullanılan iki çatallı ince sopa.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

İnce, yaş ve esnek değnek.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Kireç yerine kullanılan beyaz toprak.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

cıypak

Kaygan toprak.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Kaygan toprak.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

colpak

Küçük çukurlarda veya hayvan izlerinde birikmiş su.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Beceriksiz, eli işe yakışmayan.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Sersem.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

1. bk. çolapa-
3.
2.bk. çolapa-
1.
3. Düşkün.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Küçük çukurlarda veya hayvan izlerinde birikmiş su.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Su birikintisi.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

çalpak

Testi yayık.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Küçük su birikintisi.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)