tih ile biten kelimeler

4 harfli kelimeler

itih

Kayıp
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

5 harfli kelimeler
cetih

Yünden veya keçeden yapılmış terlik.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Çekirge.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

emtih

Anasız büyüyen kuzu ve oğlak.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

fatih

sf. (fa:tih)
1. Zafer kazanan, fetheden (kimse): Milletler tarihte fatihlerden fazla adillere bağlıdırlar. -F. R. Atay.
2. mec. Büyük ve önemli bir iş bitiren (kimse): Gazinoya bir fatih olarak giriyorum. -R. H. Karay.
3. a. tar. İslam devletlerinde bir ülkeyi veya bir şehri savaşarak alan hükümdar ve komutanlara verilen unvan: Bizans fatihi kartal burunlu II. Mehmet ve Mısır fatihi yıldırım bakışlı Selim, birer dar çukura nasıl sığdılar? -Y. K. Karaosmanoğlu.
Köken: Arapça f¥ti§
(Güncel Türkçe Sözlük )

İslam devletlerinde bir ülkeyi ya da bir kenti düşmandan alan komutan ve hükümdara verilen yüceltme sanı: Mısır fatihi, Revan fatihi gibi.
2. İstanbul'u Türklere kazandıran Osmanlı padişahı II. Sultan Mehmet'in sanı.
Köken: İngilizce Conqueror
(BSTS / Tarih Terimleri Sözlüğü 1974)

öz. a. (fa:tih) İstanbul iline bağlı ilçelerden biri.
(Güncel Türkçe Sözlük)

Söyleyiş: (fa:tih) Cinsiyet: Erkek
1. Fetheden, zafer kazanan.
2. Açan, kapılar açan.
3. Osmanlı Padişahı II. Mehmet'in lakabı.
Köken: Arapça
(Kişi Adları Sözlüğü )

hatih

Çukur.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

kitih

Çok sıkı, birbirine girmiş.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

metih

Fıçı.
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

yetih

Bilen, aşina
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

Vakıf, agâh, haberdar; yetih olmak
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

fetih

a. Bir şehir veya ülkeyi savaşarak alma.
Köken: Arapça fet§
(Güncel Türkçe Sözlük )

Bir kent ya da ülkeyi düşman elinden savaşla alma.
Köken: İngilizce Conquest
(BSTS / Tarih Terimleri Sözlüğü 1974)

Bir siyasal toplumun bir başkasını güç kullanarak egemenliği ya da denetimi altına alması ve başta ekonomik bakımdan olmak üzere sömürmesi.
Köken: İngilizce conquest
(BSTS / Toplumbilim Terimleri 1975)

Cinsiyet: Erkek
1. Açma.
2. Alma, zaptetme.
Köken: Arapça
(Kişi Adları Sözlüğü )

6 harfli kelimeler
çıltih

Sürtük, orospu
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

çıstih

Yüzü yekpare, altı kösele, yanları lastikli pabuç
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

filtih

Parça
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)

teftih

a. (tefti:hi) esk.
1. Açma.
2. Geğirme.
Köken: Arapça teft³§
(Güncel Türkçe Sözlük )

9 harfli kelimeler
edelettih

Adaletlik
(Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü)